Σελίδες

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

So, what's in it for me ?


Ένα από τα μεγαλύτερα αμαρτήματα των ανθρώπων είναι και αυτό της αχαριστίας. 
Της αγνωμοσύνης προς όλους εκείνους που με τον  τρόπο τους ή τις ενέργειές τους,
σ' έχουν βοηθήσει, στο να ξεπεράσεις κάποιες δυσκολίες, κάποιους κινδύνους και στο να "κερδίσεις" κάτι ......

Είναι αχαριστία όταν την ευημερία μας, την πρόοδό μας, την αποδίδουμε στις "ικανότητές μας" και όχι σε εκείνους που φρόντισαν να μας δώσουν εφόδια και μας βοήθησαν ποικιλοτρόπως ......

Είναι αγνωμοσύνη να διαγράφουμε όλα όσα έκαναν για μας - πολλές φορές μάλιστα με μεγάλο κόστος - και να στρεφόμαστε εναντίον τους ......

Είναι απάνθρωπο να θεωρούμε πως όλοι οι άλλοι είναι υποχρεωμένοι να μας βοηθούν, να μας εξυπηρετούν και εμείς να δείχνουμε την κακή συμπεριφορά μας. Όλα αυτά ένδειξη υπερεγωισμού, ναρκισσισμού, φαυλότητας .......

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟΝ ΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΛΕΞΙΚΑ :

Αχάριστος: Αυτός που δεν αναγνωρίζει και δεν εκτιμά την ευεργεσία ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΓΙΝΕ. 

Κάποτε γνώρισα έναν άνθρωπο, που μου είπε πολλά σοφά λόγια. 
Τα κράτησα σαν φυλαχτό. 
Κι όταν τα χρειάζομαι, είναι η εξήγησή μου σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου.

“Μην ξεγελάς τον εαυτό σου, ό,τι κάνεις το κάνεις πρώτα για σένα, για να νιώθεις εσύ καλά. Να θυμάσαι ότι το κάνεις για το εγώ σου”, μου έλεγε …

Τα θυμάμαι ακόμη τα λόγια του …

Γιατί όμως θέλω να μιλήσω για την αχαριστία ? 
Μία λέξη που πληγώνει και πονάει όσο και η προδοσία. Δίδυμες αδελφές οι δύο τους. 

Απλά με πληγώνουν όταν και όσα συμβαίνουν γύρω μου και ειδικά σε ανθρώπους που εκτίμησα και που τους έχω βοηθήσει τόσο πολύ (αυτοί ξέρουν) !!

Όχι με την έννοια της ανταπόδοσης, (άλλωστε δεν κάνω οτιδήποτε, ποτέ με γνώμονα του τι θα μου δώσεις) αλλά της προσφοράς και της ευγνωμοσύνης ......

Και όταν τους έδινες την βοήθεια σου, όταν σου την ζήταγαν χωρίς να δώσουν τίποτα σαν αντάλλαγμα (ούτε ένα ευχαριστώ), να αισθάνονται ξαφνικά ότι τα ξέρουν όλα, και το μυαλό τους να παθαίνει βαριάς μορφή αλτσχάιμερ. 
Και ξαφνικά ο άνθρωπος που τούς βοήθησε να περνάει στην λήθη της ιστορίας…

Η ζωή μ` έμαθε την λέξη σεβασμό. 
Κι όποιος σέβεται τον εαυτό του, έχει μάθει να σέβεται και την προσφορά των άλλων.
Τα λέω αυτά γιατί έχω διακρίνει πολλή αχαριστία σε κάποιους χθεσινούς, που νομίζουν ότι έγιναν άξαφνα ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ και ξέχασαν πώς πολύ κοντά τους, δίπλα τους, κυκλοφορούν κάποιοι που τους ΔΙΔΑΞΑΝ και έχουν τόσα πολλά ακόμα να τους "διδάξουν" ....

Κι όμως τους γυρίσαμε  την πλάτη, όχι γιατί μας ζήτησαν κάτι σαν αντάλλαγμα, απλά επειδή εμείς τα χθεσινά στραβάδια ξαφνικά νιώσαμε ότι είμαστε κάποιοι ή βγάζοντας κακίες και φθόνους !!

Υ.Γ. 
Για τους συναδέλφους της ΔΕ3: Σε καλή μεριά η αναδρομική τους "αναβάθμιση" με βάση τους αγώνες μου και το δεδικασμένο μου.......